• “Egemenlerin yönetememe krizi derinleşiyor, salgının bir nefes molası olmasına izin vermeyelim, mücadeleyi yükseltelim!” adlı makalenin Yunanca çevrisini yayınlıyoruz.

31 Μαρτίου 2020

Βρισκόμαστε σε μια διαδικασία που έχει ήδη παράξει καταστροφικά αποτελέσματα οικονομικά, πολιτικά, κοινωνικά, πολιτιστικά και ψυχολογικά και όσο συνεχίζεται θα μεγεθύνει με  γεωμετρική πρόοδο τα αποτελέσματα. Το καθοριστικό ερώτημα για εμάς είναι πως τοποθετείται ή πως θα τοποθετηθεί το κόμμα του προλεταριάτου μέσα σε μια τέτοια διαδικασία. Το μόνο κριτήριο που καθορίζει τη θέση μας είναι τα συμφέροντα της τάξης που εκπροσωπούμε και επομένως του καταπιεσμένου λαού. Για το κόμμα μας, τα συμφέροντα του προλεταριάτου συνδέονται με τον αγώνα του για απελευθέρωση. Ανεξάρτητα από το πόσο διαφορετική και ασύγκριτα πιο περίπλοκη από τις προηγούμενες είναι η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, αυτή η αντίληψη πρέπει να καθορίσει την πορεία και την κατεύθυνσή μας.

Ενώ τα προβλήματα της δουλειάς, του φαγητού και του μέλλοντος των μαζών βαθαίνουν, αυτά τα προβλήματα έχουν πολλαπλασιαστεί με την επιδημία του κορονοιού, η ζωή τους κινδυνεύει και προέκυψε το πρόβλημα της επιβίωσης. Μια μάζα εκατομμυρίων (άνω των τεσσάρων εκατομμυρίων σύμφωνα με μια μελέτη) έχασε την δουλειά της ή κινδυνεύει να την χάσει εξαιτίας του ιού. Οι εργαζόμενοι κινδυνεύουν να μείνουν άνεργοι ανά πάσα στιγμή. Ο λαός μας αναγκάζεται να εργάζεται με την απειλή του ιού για να μη μείνει άνεργος. Επειδή τα χρέη του λαού μας στις τράπεζες και στις πιστωτικές κάρτες είναι 624 δισεκατομμύρια, ακολουθούμενα από δάνεια 62 δισεκατομμυρίων TL. Εκτός από την υποχρέωση πληρωμής αυτών των χρεών, υπάρχει το πρόβλημα διαβίωσης, γιατί αν δεν εργαστεί μια μέρα θα πεινάσει. Έτσι το να δουλεύει, δηλαδή να πληρωθεί είναι πολύ πιο πραγματικό και καίριο από τον κίνδυνο να κολλήσει τον κορονοϊό.

Σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις της 24 Μάρτη, 210.000 επιχειρήσεις έκλεισαν προληπτικά για να αποφευχθεί η επιδημία. Αυτές οι επιχειρήσεις που απασχολούν από 1ώς 9 ανθρώπους, είναι κυρίως καφέ, μπαρ, αίθουσες κινηματογράφων, καφετέριες, εστιατόρια, κουρεία, μαγαζιά, μικρά εργαστήρια κ.λ.π. Εκτός από αυτά, θεωρούνται κλειστά και ορισμένα από τα εμπορικά κέντρα που έχουν κλείσει κάποια τμήματα με αυστηρούς περιορισμούς. Υπάρχει σοβαρή απώλεια θέσεων εργασίας στις ανοικτές επιχειρήσεις. Με άλλα λόγια, πρώτα έχουν παρθεί “μέτρα” στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, τα χρέη από δάνεια μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων προς τις τράπεζες είναι 620 δισεκατομμύρια λίρες. Τα κλεισίματα θα αυξήσουν τα χρέη και θα οδηγήσουν στην πτώχευση. Εκτιμάται ότι περισσότεροι από ένα εκατομμύριο εργαζόμενοι εργαζόταν στις επιχειρήσεις που έχουν κλείσει για προληπτικούς σκοπούς. Στην πραγματικότητα, οι εργαζόμενοι σ’ αυτόν τον τομέα είναι άνεργοι.

Ο αντίκτυπος του ιού στην οικονομική ζωή δεν περιορίζεται σε αυτό. Πρώτα απ ‘ όλα, ολόκληροι κλάδοι όπως επιχειρήσεις υπηρεσιών, η επιπλοποιία, η κλωστοϋφαντουργία, το χονδρεμπόριο, επιχειρήσεις τροφίμων και ποτών, ξενοδοχεία και τομείς όπως ταξιδιωτικά πρακτορεία έχουν επίσης πληγεί από αυτή τη διαδικασία. Σ’ αυτούς τους κλάδους υπάρχουν κοντά στο ένα εκατομμύριο επιχειρήσεις και περίπου τέσσερα εκατομμύρια εργαζόμενοι. Ο ιός πλήττει σαφώς και απόλυτα αυτούς τους κλάδους. Εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις κινδυνεύουν να κλείσουν και εκατομμύρια άνθρωποι να βρεθούν εκτός εργασίας. Αυτό συμβαίνει με την εξάπλωση του ιού και τα πρόσθετα μέτρα που λαμβάνονται που  πλήττουν κατά κύριο λόγο και σε μεγάλο βαθμό αυτούς τους τομείς.

Ο φόβος που αισθάνεται η φασιστική δικτατορία για την μεγέθυνση της κρίσης της την οδηγεί στο να απέχει πολύ από τα μέτρα που λαμβάνονται σε διεθνή κλίμακα. Δεν έχει ανακοινωθεί κανένα σοβαρό οικονομικό πακέτο για τη ζωή του λαού. Αντίθετα, κάτω από τον τίτλο ” Εθνική Αλληλεγγύη”, ξεκίνησε μια εκστρατεία για την άντληση χρημάτων από τον λαό με το σύνθημα” Είμαστε αρκετοί για εμάς”. Αυτό πρέπει να διαβαστεί σαν ένα από τα πρώτα βήματα για να πληρώσει τον λογαριασμό ο λαός καθώς και σαν προειδοποίηση της πτώχευσης του κράτους ενόψει της κρίσης. Το γεγονός ότι η αστική τάξη της Τουρκίας, ακόμη και σε μια τέτοια περίοδο κρίσης, βγαίνει απέναντι στο λαό με μια σοβινιστική προσέγγιση για να μαζέψει λεφτά, δείχνει την εχθρότητα για το λαό.

Είμαστε ακόμη στην αρχή αυτής της διαδικασίας, οι μάζες δεν είναι ακόμα σε θέση να ξεπεράσουν την αμηχανία, η φάση του σοκ συνεχίζεται. Αυτή η κατάσταση δεν θα διαρκέσει πολύ, οι μάζες θα μείνουν μόνες με τα πραγματικά προβλήματα. Ο λογαριασμός του ιού θα χρεωθεί στον καταπιεσμένο λαό όπως γίνεται με τον λογαριασμό της οικονομικής και πολιτικής κρίσης της αστικής τάξης. Το μέλλον που περιμένει τις μάζες είναι χειρότερο και πιο σκοτεινό από  σήμερα. Από την αρχή αυτής της διαδικασίας η αδύναμη κρατική και οικονομική δομή που βρίσκονται σε κρίση δεν είναι σε επίπεδο να ανταποκριθούν στις βασικές ανάγκες του λαού, στις οικονομικές και κοινωνικές ανάγκες, τις ανάγκες περίθαλψης και την λύση των οικονομικών προβλημάτων. Οι άνεργοι αφήνονται στη μοίρα τους και χωρίς να παίρνονται μέτρα αντιμετώπισης των βασικών τους αναγκών, τους καλούν «να μη βγουν από το σπίτι».

Δεδομένου ότι το φασιστικό κράτος δεν έχει τίποτα να δώσει στον λαό, καλεί τον λαό να “προσευχηθεί” και “να μην κολλήσει τον ιό”. Το πακέτο μέτρων που ανακοίνωσε ο ίδιος ο Ταγίπ Ερντογάν περιορίζεται σε “πιστωτικά κίνητρα”, εμπορικά μέτρα ποσκοπώντας  με επενδύσεις  να μετατρέψει την κρίση σε ευκαιρία. Είναι ζήτημα η λογική του κράτους που προσπαθεί να μετατρέψει αυτή τη κατάσταση σε ευκαιρία και μια ευελιξία που θα  εξασφαλίσει τη συνέχιση της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Εκφράζεται σαφώς από τον Ταγίπ Ερντογάν μια προσέγγιση για το πώς θα μετατρέψει αυτές τις συνθήκες σε πλεονέκτημα στο οικονομικό επίπεδο.  Αυτά δεν έχουν κανένα αντιστάθμισμα στην τρέχουσα κρίση. Στη δέσμη μέτρων δισεκατομμυρίων δολαρίων που παρουσιάζεται, , κάποια εκατομμύρια επισιτιστική βοήθεια αναλογούν στις ανάγκες του λαού.

Αυτή η κατάσταση αναπόφευκτα καθιστά το σύστημα που ήδη βρίσκεται σε κρίση αντιμέτωπο με περισσότερες κρίσεις. Η αντίθεση μεταξύ των αντίπαλων μερίδων της αστικής τάξης, στις μέρες του κορονοϊού, εντείνεται και η ταξική πάλη οξύνεται. Η πραγματικότητα ενός απελπισμένου κράτους που το σύστημα υγείας έχει καταρρεύσει, είναι τα μέτρα που δίνουν προτεραιότητα στα συμφέροντα της αστικής τάξης. Το μερίδιο της εργατικής τάξης και του λαού που διασφαλίζουν αυτές οι συνθήκες,  είναι οι ευέλικτες σχέσεις εργασίας που διαμορφώνονται, η γιγάντωση της ανεργίας, η απώλεια των κατακτήσεων, το πετσόκομμα των  κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων, η απουσία μέτρων διασφάλισης της υγείας και της επιβίωσης. Αυτό οξύνει τις ταξικές αντιθέσεις και δημιουργεί συνθήκες όσο το δυνατόν ευνοϊκότερες για να αποκτήσει δυναμική η ταξική πάλη.

Αυτή η κατάσταση και οι συνθήκες μας επιβάλλουν καθήκοντα και ευθύνες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τις εξελίξεις που βιώνουμε πρέπει να τις αντιμετωπίσουμε από την προοπτική της πάλης για την επανάσταση και την εξουσία και ότι τα συμφέροντα του λαού μπορούν να προστατευτούν και να διευρυνθούν μόνο με αυτή τη προσέγγιση. Σ’ αυτόν τον άξονα πρέπει να εξυψώσουμε τον επαναστατικό αγώνα με την ευθύνη που έχουμε.

Μην εμπιστεύεσαι κανένα θεσμικό όργανο ή μέσο ενημέρωσης της αστικής τάξης!

Πρέπει να συνεχίσουμε να απευθυνόμαστε στις μάζες και να τους λέμε την αλήθεια με όλες τις μορφές και τα μέσα του αγώνα. Έχουμε καθήκον να εξηγήσουμε στον λαό, με πλατειά δουλειά, τα αίτια και τις συνέπειες της επιδημίας και τη θέση που πήρε η αστική τάξη απέναντί της. Το σύστημα υγείας με την απάνθρωπη δομή του, το οποίο διαμορφώνεται με γνώμονα την κερδοφορία, έχει δείξει το άσχημο πρόσωπό του με όλη του την ανεπάρκεια και τις ελλείψεις  του. Η υγεία του λαού μπήκε στα βάναυσα νύχια του κεφαλαίου και δεν έχουν παρθεί προληπτικά μέτρα ενάντια στον κίνδυνο που έρχεται ουρλιάζοντας.

Στη συνέχεια, διαμορφώθηκε μια κρατική στάση, που απέχει από το να αντιμετωπίσει σοβαρά το ζήτημα. Το σύστημα υγείας σχεδιασμένο σύμφωνα με τις καμπύλες των ποσοστών κέρδους είναι ανεπαρκέστατο απέναντι στην επιδημία, από τη διάγνωση έως τη θεραπεία. Σίγουρα αυτή η ανεπάρκεια δεν αφορά αυτούς που έχουν χρήματα. Ισχύει για τους εκμεταλλευόμενους φτωχούς ανθρώπους. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το σύστημα δεν κάνει τίποτα για τα συμφέροντα των ανθρώπων ούτε χθες ούτε σήμερα και δεν σκέφτεται να κάνει, αντίθετα είναι μια δομή που διαμορφώθηκε με εχθρότητα προς τον λαό. Αυτή η επιδημία αποκάλυψε για άλλη μια φορά αυτή την πραγματικότητα.

Απέναντι στα προβλήματα υγείας που προκαλεί η επιδημία, η αστική τάξη χειρίζεται την διαδικασία με τις οργανωμένες δομές και προκαλεί πανικό στις μάζες. Είναι σημαντικό να κυριαρχεί με τους κινδύνους και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν στο ζήτημα. Φάνηκε ακόμη πιο καθαρά ότι κανένας θεσμός του αντιδραστικού κυρίαρχου συστήματος δεν είναι αξιόπιστος. Έγινε σαφές ότι η προσέγγισή τους δεν παίρνει υπόψη την υγεία του λαού σε κανένα τομέα. Σ’ αυτό τον άξονα αξιόπιστοι και έντιμοι επιστήμονες, οργανώσεις υγείας που φροντίζουν τα συμφέροντα του λαού, η ομάδα εθελοντών που εργάζεται για τον λαό πρέπει να θεωρηθούν ως η κύρια αναφορά σ’ αυτή τη διαδικασία. Οι πληροφορίες τους, η λύση που προτείνουν πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη και να ειπωθούν στις μάζες με ένα οργανωμένο κίνημα. Οι επιστήμονες που πραγματικά αντιμετωπίζουν την επιστήμη τους προς όφελος του λαού και οι επαγγελματικές οργανώσεις με μια πιο οργανωμένη στάση να ενημερώσουν τον λαό με τον πιο σωστό και αποτελεσματικό τρόπο.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, που έγιναν εργαλεία χειραγώγησης από την αστική τάξη, έχουν παραλύσει στη διαδικασία. Ακόμη και σε μια τέτοια επιδημία, έχουν κύριο στόχο να πανικοβληθεί ο λαός, να δημιουργήσουν ένα κλίμα φόβου και να κατευθύνουν τις μάζες με τον τρόπο που θέλουν και σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα. Τα μέσα ενημέρωσης που ασχολούνται με τα προβλήματα του λαού και αντιτίθενται στο σύστημα πρέπει να αναλάβουν έναν ισχυρότερο ρόλο στον τομέα της ενημέρωσης. Πρέπει να  γίνουν πιο αποτελεσματικά στην ενημέρωση, στην εξήγηση της πραγματικότητας, στην διάδοση των μελετών έντιμων επιστημόνων και οργανισμών υγείας. Σε αυτή τη διαδικασία, πρέπει να διεξαχθεί ένας σαφής και οριστικός ταξικός πόλεμος ενάντια στη δίνη παραπληροφόρησης και σύγχυσης του λαού με θεωρίες συνωμοσίας. Οι πλατιές μάζες παρακολουθούν τις εξελίξεις με ένα αυστηρό και διαδεδομένο τρόπο προσπαθώντας να βρουν την αλήθεια από αυτά που παρουσιάζουν διάφορες ανοργάνωτες δομές. Αυτή η διαδικασία πρέπει να επιφέρει την οργάνωση μιας αποτελεσματικής ενημέρωσης. Πρέπει φτάσει στην σωστή επιστημονική γνώση και να διαδοθεί με έναν οργανωμένο και συγκροτημένο  τρόπο. Το σύνθημά μας σε αυτή τη διαδικασία πρέπει να είναι «Το σύστημα και η διαχείριση της ενημέρωσης είναι επιβλαβείς για την υγεία του λαού».

Αυτουργοί του ιού και οι φουσκωμένες εκθέσεις στην  διάρκεια της επιδημίας

Είναι σαφές ότι το μέτρο και ο αγώνας κατά της επιδημίας του ιού είναι επίσης ένα πολιτικό έργο και πρέπει να αντιμετωπιστεί σε αυτόν τον άξονα. Αλλά είναι ένα κομμάτι του συνόλου των πολιτικών μας σκοπών και στόχων. Ο αγώνας ενάντια στον ιό και τα μέτρα απέναντί του δεν πρέπει να διαταράξουν τον αγώνα μας ενάντια στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και τον φασισμό, τις προσπάθειές μας για τον στόχο της πολιτικής εξουσίας που διαμορφώθηκε σε αυτόν τον άξονα και την ακεραιότητά μας. Πρέπει να επικεντρωθούμε στην δημιουργία συνθηκών για να αντιμετωπίσουμε τον ιό με τις δικές μας δυνάμεις, με την αναβάθμιση και την ενίσχυση τους, με μια οργανωμένη στάση.

Σε αυτή την επιδημία, ο ιμπεριαλισμός και ο φασισμός αντιμετωπίζουν για άλλη μια φορά τις εργαζόμενες μάζες ως “τους πρώτους που θα θυσιάσουν στη φωτιά”. Δεν τους αφορά και δεν νοιάζονται για τον λαό που μολύνεται από τον ιό. Είναι αυτοί που δεν παίρνουν μέτρα και δεν κινητοποιούν την επιστήμη και την τεχνολογία για να αποτρέψουν αυτό. Επειδή αυτοί κινητοποιούν την επιστήμη και την τεχνολογία για να παράγουν και να αναπτύσσουν μηχανές πολέμου που αλέθουν ανθρώπους. Με τις επιχειρήσεις της στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, η αντίδραση δολοφονεί με τις πολεμικές της μηχανές σε μια νύχτα τόσους ανθρώπους όσους μέχρι σήμερα έχει σκοτώσει ο ιός.

Για αυτούς, οι ζωές των καταπιεσμένων είναι άχρηστες. Το να σκεφτούμε ότι οι ιμπεριαλιστές που κινητοποιούνται από χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά με τα αεροπλάνα, τα πλοία, με δεκάδες χιλιάδες στρατό, με τις πιο εξελιγμένες πολεμικές μηχανές για αποκτήσουν και να παγιώσουν την κυριαρχία τους στις αγορές δολοφονώντας βάναυσα εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, θα πάρουν μέτρα για την υγεία του λαού είναι σαν να κλείνουμε τα μάτια στην πραγματικότητα. Μια άλλη πολιτική πραγματικότητα που δείχνει πόσο ευαίσθητοι είναι, είναι η στάση τους μπροστά στους θανάτους, όταν ο φασισμός κήρυξε τον πόλεμο στις πόλεις του τουρκικού Κουρδιστάν όπου σφαγιάστηκαν δεκάδες χιλιάδες Κούρδοι για τα μεγάλα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα και με την εισβολή στην Ροζάβα και την Συρία όπου δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι δολοφονήθηκαν.  Είναι μια προσέγγιση που προσπαθεί να κοινωνικοποιήσει την κρίση  στην προσπάθεια να μειώσει τις ζημιές στην οικονομία, χωρίς ενδιαφέρεται για τη ζωή, την υγεία και τα συμφέροντα του λαού. Η ευθύνη του ιμπεριαλισμού, του φασισμού και όλων των αντιδραστικών δυνάμεων και των συστημάτων στην επιδημία του κορονοϊού και των θανάτων από αυτήν, είναι πρώτου βαθμού. Αυτό δεν πρέπει ποτέ να ξεχαστεί.

Το πνεύμα αλληλεγγύης στον αγώνα κατά του ιού είναι πολύ σημαντικό. Ωστόσο, η προσέγγιση που μειώνει μέγεθος του προβλήματος και τις συνέπειές του σε μια πολιτική αλληλεγγύης, είναι σαν να δεν λέμε τίποτε όταν οι ευρύτερες μάζες είναι στο έλεος του φασισμού. Ο φόβος της επιδημίας, η κατάσταση πανικού και οι επικρατούσες προσεγγίσεις των κυρίαρχων που οδηγούν τις μάζες στην απελπισία, η αδυναμία τους να αντιστρέψουν αυτή την εικόνα, σηματοδοτούν μια πολύ σημαντική πραγματικότητα που πρέπει να ληφθεί υπόψη.

ΕΠΙΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΙ.

Θεμελιώδη ζητήματα όπως η διασφάλιση της λήψης των αναγκαίων και αποτελεσματικών μέτρων για την εξασφάλιση του δικαιώματος στην υγειονομική περίθαλψη, η κατάσταση στέρησης  κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων λόγω της ανεργίας και του κλεισίματος των επιχειρήσεων λόγω των μέτρων, το ότι δεν δίνονται κονδύλια εκατοντάδων δις δολαρίων που είναι για τον λαό σε τέτοιες καταστροφές, η αδυναμία των λαϊκών μαζών να οργανωθούν απέναντι στην επιδημία και στην έκτακτη κατάσταση, κατέδειξαν ακόμη περισσότερο την σημασία της οργανωμένης δύναμης σε τέτοια πραγματικά ζητήματα. Σ’ αυτή τη διαδικασία κάθε πρωτοβουλία πρέπει να παρθεί για να ενώσει τις λαϊκές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων και των οργανώσεων αλληλεγγύης για να συμβάλλει στην συνειδητοποίηση της αναγκαιότητας της οργάνωσης. Πηγή αυτών των προβλημάτων είναι το ίδιο το σύστημα.

Όσο δεν υπάρχει μια ολοκληρωμένη γραμμή οργάνωσης και αγώνα σε μια επαναστατική – δημοκρατική βάση, που να στηρίζεται πολιτικά και όσο δεν θα συγκροτείται ένα δίκτυο προπαγάνδας, οι προσωρινές  πρωτοβουλίες αλληλεγγύης δεν θα επιβιώσουν και θα ενσωματωθούν στις καλά οργανωμένες πρωτοβουλίες  του συστήματος  και των συμπληρωμάτων του. Επειδή τα συμπληρώματα του συστήματος σ’ αυτή την διαδικασία μπαλώνουν καλύτερα τα κενά του συστήματος στο όνομα της αλληλεγγύης. Το καθήκον μας πρέπει να είναι να φτάσουμε στον πυρήνα του προβλήματος, να διασφαλίσουμε ότι οι μάζες κατανοούν την ουσία και την αλήθεια και μέσα σ’ αυτή τη διαδικασία και μετά από αυτήν, να αναπτυχθεί και να ενισχυθεί η οργανωτικότητα και ο επαναστατικός – δημοκρατικός αγώνας στην βάση της έντονης αντίθεσης που υπάρχει πριν και θα υπάρχει και μετά από αυτή τη κατάσταση.

Σε αυτή τη διαδικασία, το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα και τα εξαρτημένα αντιδραστικά – φασιστικά κράτη ακολουθούν πολιτικές που τροφοδοτούν τον εθνικισμό. Ξεκινώντας από τα μέρη που εκδηλώθηκε η επιδημία, συνεχίζοντας με τα κράτη όπου εξαπλώθηκε και φτάνοντας μέχρι τις κοινωνίες, στη συνέχεια μέτρα για το κλείσιμο των συνόρων που επεκτάθηκαν μέχρι την διακοπή των ταξιδιών, χρησιμοποιούνται για να τροφοδοτήσουν τον κάθε εθνικισμό και τον συντηρούν.

Παρά το γεγονός ότι η επιδημία εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο, η κάθε χώρα αναπτύσσει τα  δικά της μέτρα με τις δικές της δυνάμεις εξασφαλίζοντας τις δυνατότητες περιορισμού μέσα στα σύνορά της.  Σ’ αυτόν τον άξονα επισημαίνονται τα σύνορα, δημιουργούνται φράγματα ανάμεσα σε έθνη και κοινωνίες και κάθε κοινωνία και κράτος ακολουθείται μια πολιτική απομόνωσης στο εσωτερικό τους. Είναι αναπόφευκτο  η πολιτική και η προσέγγιση που στηρίζεται στην ανύψωση των συνόρων να έχει κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες που θα μεγεθύνουν τον εθνικισμό. Η προσέγγιση που λέει “κάθε κοινωνία ας πιαστεί από το πόδι της” στον αγώνα κατά της επιδημίας, είναι μια προσέγγιση μακροσκοπικής κλίμακας, ενώ μια ολοκληρωμένη πολιτική μικρο κλίμακας που βασίζεται στην ταξική προσέγγιση της απομόνωσης και η απομόνωση υιοθετείται και μορφοποιείται στο «ο καθένας ας πιαστεί από το πόδι του».

Όταν ο κοινωνικός χαρακτήρας της πάλης ενάντια στον ιό κατακερματίζεται, ο εγωισμός και ο ατομισμός καλλιεργούνται. Τμήμα της ευρύτερης εικόνας που θα δημιουργηθεί είναι ο εθνικισμός, ο οποίος θα καταδείξει τα τμήματα που δεν ανήκουν στην κοινωνία τους σαν επικίνδυνο ιό. Φαίνεται ότι αυτό τροφοδοτείται με εχθρότητα σε κάποια μέρη. Όλος ο κόσμος γίνεται εχθρικός προς τους Κινέζους και τους σχιστομάτηδες, ενώ η Ευρώπη είναι θυμωμένη με τους Ιταλούς. Μια εχθρική πολιτική ενισχύεται απέναντι σε όσους δεν ανήκουν στο έθνος και στην κοινωνία και εξυπηρετούνται από τις υπηρεσίες υγείας και καλλιεργείται η άποψη ότι η κάθε υπηρεσία που τους παρέχεται, περικόπτεται από τα δικά τους δικαιώματα.

Σε αυτόν τον άξονα, θα τροφοδοτηθεί η εχθρότητα ενάντια ιδιαίτερα στα δεκάδες εκατομμύρια των μεταναστών και των προσφύγων, ειδικά στην Ευρώπη, η οποία έχει γίνει το κέντρο της επιδημίας. Έτσι οι αντιδράσεις της εργατικής τάξης γίνονται εχθρικές απέναντι στην άλλη εργατική τάξη (μετανάστες) και ο εθνικισμός και ο ρατσισμός γίνονται μια ισχυρή τάση. Είναι σαφές ότι με το βάθαιμα της οικονομικής κρίσης, οι κυρίαρχοι φορτώνοντας τον λογαριασμό στην εργατική τάξη και τους εργαζόμενους, θα χρησιμοποιήσουν αυτό το αντιδραστικό όπλο πιο αποτελεσματικά. Σε αυτή τη διαδικασία, το δηλητήριο του σοβινισμού θα επιδράσει ισχυρότερα στους εργαζόμενους και την εργατική τάξη.

Επειδή οι εργαζόμενοι δεν είναι στο σπίτι

Εκτός από το γεγονός ότι το σύστημα δεν λαμβάνει προληπτικά μέτρα, η προσέγγισή του στα μέτρα για την πρόληψη της επιδημίας είναι σύμφωνη με τον αντιδραστικό χαρακτήρα του και τη γραμμή του εχθρού του λαού. Σήμερα στην χώρα μας όπως σε πολλά μέρη του κόσμου διεξάγεται η συζήτηση με θέμα την ” κατάσταση έκτακτης ανάγκης”, την ” απαγόρευση της κυκλοφορίας ” σαν το πιο σημαντικό ζήτημα. Πρέπει να αντιμετωπιστούν αυτές οι πρακτικές που αποκλείουν από αυτό το πλαίσιο αυτούς που πρέπει να εργαστούν. Το πλαίσιο αυτής της πρακτικής είναι: η ήδη επιβαρυμένη οικονομία να έχει τις λιγότερες απώλειες, να μην υποστούν ζημιές οι κρατικοί προϋπολογισμοί, να μη γίνουν θύματα οι καπιταλιστές, να μην παρακωλυθούν και να συνεχιστούν οι εξαγωγές και το εμπόριο, να μη διαταραχθεί  η κυκλοφορία του κεφαλαίου. Με αυτές τις ανησυχίες στο προσκήνιο συζητιούνται τα μέτρα. Με αυτή την έννοια όλα τα παραπάνω μέτρα διαμορφώνονται έτσι για να διασφαλίσουν το ίδιο το σύστημα. Το ζήτημα του τι θα απαγορεύσουν οι αστικές τάξεις και τι θα απελευθερώσουν δεν μπορεί να θεωρηθεί ανεξάρτητο από τα ταξικά και ιστορικά συμφέροντά τους. Μια αξιολόγηση αποσυνδεμένη  από αυτή την προσέγγιση θα βοηθήσει την προσπάθεια του συστήματος ώστε να υιοθετηθεί από την κοινωνία  σαν αταξικό το πρόβλημα. Οι αστικές τάξεις είναι αποφασισμένες και σαφείς ως προς το τι θα απαγορεύσουν και τι θα απελευθερώσουν, επειδή γνωρίζουν πολύ καλά τα ταξικά τους συμφέροντα. Διαδίδοντας και διευρύνοντας τον πανικό και τον φόβο, αποδίδει την κρίση στον ιό και κατευθύνει  όλο τον αγώνα του σ’ αυτό το αποτέλεσμα, καλώντας τις μάζες με συνθήματα «χτίσε την δική σου κατάσταση έκτακτης ανάγκης», «εθελοντική καραντίνα», «μείνε σπίτι», επιδιώκει να ενοχοποιήσει τον λαό στο ζήτημα των μέτρων και εδραιώσουν την πλήρη κυριαρχία πάνω τους. Όσο δεν βρίσκουν λύση σε συνθήκες που τα συμφέροντα  και η δύναμή τους δεν το επιτρέπουν, η ευθύνη φορτώνεται διακριτικά στη πλάτη του λαού.

Στο κάλεσμα των αστικών τάξεων που θα πάνε στα άνετα και προστατευμένα σπίτια τους με πλήρη υγειονομικό εξοπλισμό «μείνε σπίτι», η απάντηση είναι «οι εργαζόμενοι δεν είναι στο σπίτι»!

Δεν είναι στο σπίτι, γιατί στο σπίτι δεν έχει ψωμί και πρέπει να δουλεύουν καθημερινά για να το φέρουν στο σπίτι!

Δεν είναι σπίτι επειδή τα αφεντικά δεν θέλουν να μείνουν σπίτι, θέλουν να δουλέψουν! Δεν είναι σπίτι επειδή δεν έχουν άδεια με αποδοχές! Δεν είναι σπίτι επειδή απέλυσαν όποιον ήθελε να συνδικαλιστεί και δεν έχουν σωματείο για να υπερασπιστούν το δικαίωμά τους!

Δεν είναι στο σπίτι επειδή τα συνδικάτα αντί να διεκδικήσουν δικαιώματα, παρακαλάνε  τα αφεντικά και φυσικά τα αφεντικά δεν καταλαβαίνουν από παρακάλια!

Δεν είναι στο σπίτι επειδή όπως είπε ένας ανθρακωρύχος  στη σφαγή στο ορυχείο Soma οι εργάτες αν δουλεύουν υπάρχει πιθανότητα να αρρωστήσουν αλλά αν δεν δουλέψουν μένοντας στο σπίτι υπάρχει ο θάνατος από την πείνα : «Ο θάνατος κάτω από τη γη είναι μια πιθανότητα, αν είσαι πάνω στη γη υπάρχει πείνα και η πείνα είναι βέβαιη»!

Δεν είναι σπίτι επειδή 6 μήνες μετά την απόλυση δεν έχουν ασφάλιση ανεργίας αφού η κυβέρνηση λεηλάτησε το δικαίωμα της ασφάλισης στην ανεργία!

Δεν είναι σπίτι επειδή δεν έχουν να χάσουν τίποτε άλλο εκτός από τις αλυσίδες του, δεν έχει αποταμιεύσεις ούτε ασφάλεια!

Η συζήτηση για το αν η απαγόρευση της κυκλοφορίας είναι ελευθερία ή όχι, είναι μέτρο ή όχι, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια συζήτηση για το φύλο των αγγέλων μπροστά στην πραγματικότητα. Η πραγματικότητα που επιβάλλεται στους εργαζόμενους σαν μοναδικό όπλο στην επιδημία να μένουν στο σπίτι, είναι λόγω της έλλειψης των υπηρεσιών υγείας σε κάθε στάδιο, από τη διάγνωση μέχρι τη θεραπεία. Αυτό είναι που πρέπει να συζητηθεί και να καταπολεμηθεί. Η αναμέτρηση και ή οξυμένη αντίθεση με το σύστημα και την αντίδραση πρέπει να τοποθετηθεί σ’ αυτόν τον άξονα. Καθώς αγωνιζόμαστε με τον ιό δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το ιμπεριαλιστικό καπιταλιστικό σύστημα και οι αντιδραστικές αστικές τάξεις  είναι που τον καθιστούν επιδημία.

Με αυτή την έννοια, κάθε τόπος όπου συνεχίζουμε να ζούμε λαμβάνοντας τις μέγιστες προφυλάξεις κατά του ιού πρέπει να γίνει ένας τόπος αγώνα. Στο σπίτι, στο δρόμο, στο εργοστάσιο, στον χωράφι, σε όλους τους χώρους δουλειάς, όπου και όπως βρισκόμαστε, στο νοσοκομείο, στο δρόμο, στο λεωφορείο, στο αυτοκίνητο, στον κυβερνοχώρο πρέπει να μπούμε στον αγώνα με μια σαφή αντίθεση και οξύνοντας τις αντιθέσεις. Αυτή η άποψη και η προοπτική θα ενισχύσουν την αποφασιστικότητά μας να διατηρήσουμε τα πραγματικά ζητήματα στην ημερήσια διάταξη και να αναπτυχθεί και να ενισχυθεί ο αγώνα παντού.

Πρέπει να κατανοηθεί ότι οι συνθήκες είναι όσο το δυνατόν κατάλληλες για να διευρύνουμε και να εντείνουμε τον αγώνα. Όλες οι έγνοιες και οι αντιλήψεις των ευρύτερων τμημάτων είναι σαφείς. Οι αντιθέσεις  τους με το σύστημα είναι έντονες, η οργή τους ισχυρή. Το ενδιαφέρον τους για επαναστατική δράση και παρέμβαση είναι πιο αναπτυγμένο από χθες. Η ανάπτυξη της αντίθεσης με το σύστημα δημιουργεί το έδαφος για την ανάπτυξη του αγώνα. Η πολιτική ευθύνη των κομμουνιστών και των επαναστατών πρέπει να είναι να το συμπαρασύρουν  και να το καθοδηγήσουν.

Ο χορός της ιμπεριαλιστικής-καπιταλιστικής κρίσης με τον κορονοϊό!

Το ξέσπασμα της επιδημίας του κορονοϊού εμφανίστηκε στην καρδιά της κυκλικής κρίσης του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος. Οι περιοδικές κρίσεις του καπιταλισμού, κατά τον Μαρξ συμβαίνουν κάθε 10 χρόνια ως επαναλαμβανόμενες κρίσεις. Ο Ένγκελς λέει ότι αυτή η περίοδος έγινε μικρότερη στη δεκαετία του 1890. Ο σ. Μάο για τις κρίσεις στην εποχή του ιμπεριαλισμού θεωρεί ότι η περίοδος ανάμεσα στις κρίσεις έχει μειωθεί στο μισό. Η εντατικοποίηση της παραγωγής παράλληλα με τη συγκέντρωση του κεφαλαίου, κάνουν συντομότερη αυτή τη περίοδο.  Όταν εξετάζουμε τα τελευταία 30 χρόνια, βλέπουμε ότι κρίσεις περιφερειακές αλλά που σχετίζονται πλήρως με το ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο, συμβαίνουν κάθε τέσσερα χρόνια.

Η κρίση που βιώνει σήμερα ο ιμπεριαλισμός είναι μια κρίση πρωτοφανούς μεγέθους. Το υπερβολικά συσσωρευμένο κεφάλαιο που προέρχεται από την άναρχη παραγωγή σηματοδοτεί μια χρηματοπιστωτική και παραγωγική κρίση που θα το ξεπεράσει την κρίση του 2008. Όλοι οι οικονομολόγοι περίμεναν για κάποιο χρονικό διάστημα ότι ο ιμπεριαλισμός θα εισέλθει σε κρίση σε κεντρικό επίπεδο. Με αφορμή τον κορονοϊό, η οικονομική κρίση του ιμπεριαλιστικού συστήματος έχει αποκτήσει μια νέα διάσταση. Η οικονομική ζωή στον κόσμο σταμάτησε και οι ΗΠΑ έχουν κηρύξει ύφεση.

Όλα οι ενδείξεις δείχνουν ότι για επιδημικούς λόγους εφαρμόζονται παρόμοια μέτρα με αυτά που εφαρμόστηκαν το 2008. Είναι σαφές ότι αυτή η επιδημία του ιού δεν θα πυροδοτήσει την παραγωγή και την οικονομική ζωή του καπιταλισμού και ότι η ανθρώπινη υγεία δεν έχει σημασία μπροστά στις ανάγκες της καπιταλιστικής παραγωγής. Τα ιμπεριαλιστικά κράτη αντλούν τώρα δισεκατομμύρια δολάρια για την αγορά για να κλείσουν τις οικονομικές τρύπες που δημιουργήθηκαν στην κρίση του 2008. Η απελευθέρωση 4 τρισεκατομμυρίων δολαρίων ως απάντηση στην κρίση που προκλήθηκε από την επιδημία έχει ήδη αποφασιστεί στο όνομα των μέτρων. Η καταστροφή μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, που είναι χαρακτηριστική σε αυτές τις κρίσεις, πραγματοποιήθηκε με τα μέτρα κατά της επιδημίας. Με τα μέτρα που ελήφθησαν, εκατομμύρια άνθρωποι έμειναν άνεργοι. Και πάλι η σφαγή των εργαζομένων ξεκίνησε ακόμα και ενώ η επιδημία του ιού εξελίσσεται.

Είναι σαφές ότι αυτή η κρίση δεν οφείλεται μόνο στον κορονοϊό. Η κρίση που χτύπησε την πόρτα του ιμπεριαλιστικού καπιταλιστικού συστήματος, άνοιξε εντελώς από τον κορονοιό. Από τη μια πλευρά και ενώ διεξάγεται προπαγάνδα για την οικονομία που σταματά και την μεγάλη κρίση πάνω στο ευαίσθητο ζήτημα της δημόσιας υγείας, από την άλλη οι εργαζόμενοι και οι μικρές και οι μεσαίες επιχειρήσεις έχουν γονατίσει από την οικονομική κρίση του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου. Όπως στα ναυάγια μεγάλης κλίμακας, η συρρίκνωση της παραγωγής, η σφαγή των εργαζομένων, το πλημμύρισμα της αγοράς με ζεστό χρήμα και η κεφαλαιοποίηση έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται. Τον πανικό που δημιούργησε σκόπιμα στο λαό προσπαθεί να τον διαμορφώσει και να τον μετασχηματίσει σε μια κατεύθυνση.  Οργανώνει όλες τις πολιτικές, ιδεολογικές-ψυχολογικές συνθήκες για να φορτώσει τον λογαριασμό της επιδημίας στον λαό. Ξεκίνησε ήδη η προπαγάνδα ότι την κρίση πρέπει να την «αντιμετωπίσουν από κοινού». Οι στρατιές των ανέργων, ο περιορισμός των κοινωνικών δικαιωμάτων, οι περικοπές των μισθών, η περαιτέρω επέκταση της ευέλικτης εργασίας και η πτώχευση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων είναι αλήθεια ότι από σήμερα καταγράφονται σαν μοιραία αποτελέσματα του κορονοϊού. Όπως γίνεται σε κάθε κρίση, που οι αστικές τάξεις γίνονται πιο επιθετικές και αδιάλλακτες απέναντι στα πολιτικά και οικονομικά αιτήματα του λαού, έτσι θα γίνει και πάλι. Είναι αναπόφευκτο το ιμπεριαλιστικό- καπιταλιστικό σύστημα και ο φασισμός προκειμένου να φορτώσουν στον λαό τον λογαριασμό της κρίσης, να μετατρέψουν τον κορονοϊό σε μέσο ψυχολογικού πολέμου απέναντι σε αντιδράσεις. Αυτό θα γίνει ένα εργαλείο εκφοβισμού που θα χρησιμοποιηθεί για να αποδεχτούν οι μάζες ήσυχα και αδιαμαρτύρητα την κρίση.

Σε αυτή τη διαδικασία ο ανταγωνισμός μεταξύ των μονοπωλίων θα κλιμακωθεί, θα υπάρξουν προσπάθειες να απορροφήσουν ο ένας τον άλλο σε μεγάλη έκταση. Ένα από τα αποτελέσματα που πρέπει να αναμένονται είναι να οξυνθούν οι αντιθέσεις και να ενταθούν σ’ αυτό το πλαίσιο.

Η σύγκρουση μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων είναι μία από τις συνέπειες που πρέπει να αναμένεται να οξυνθούν και να αναπτυχθούν σε αυτό το πλαίσιο.

Ο έλεγχος της επιδημίας του ιού και τα επόμενα βήματα εξομάλυνσης θα φέρουν τον λογαριασμό της κρίσης του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος με σκληρά ή μαλακά μέτρα  στην εργατική τάξη, τους εργάτες, τα καταπιεσμένα έθνη. Ο πιο προφανής αντίκτυπος στις μάζες,  της περιόδου που άρχισε με επιδημία,  θα είναι μια νέα επιδημία με ανεργία, απώλεια δικαιωμάτων, το χτύπημα του δικαιώματος στην οργάνωση κλπ.

Κρίση, ευκαιρία, καιροσκοπισμός και ο σκαμμένος τάφος του ιμπεριαλισμού!

Η κρίση είναι μια ευκαιρία και ταυτόχρονα ένα μεγάλο πρόβλημα και αδιέξοδο για το ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό σύστημα. Αυτό θα σημαίνει βάθεμα των αντιθέσεων στις σχέσεις των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των αστικών τάξεων των κρατών. Υπάρχει ήδη ένας αδίστακτος αγώνας που προσπαθεί να μετατρέψει την κρίση σε αβαντάζ. Το πιο επωφελές αποτέλεσμα αυτού του αγώνα θα είναι η ένταση και η όξυνση του ανταγωνισμού.

Αυτή η διαδικασία θα τροφοδοτήσει την πολιτική κρίση που βιώνουν μεγάλο διάστημα και την αναζήτηση ισορροπιών  μέσα στα ιμπεριαλιστικά μπλοκ. Θα στενέψουν τα περιθώρια εύρεσης «λύσεων» που παράγονται με τους προσωρινούς συμβιβασμούς. Οι προβληματικές συμμαχίες των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ, της ΕΕ και της Ιαπωνίας, η αμφισβητούμενη ισορροπία δυνάμεων και σχέσεων, θα πιέζονται από την επιδημία και την κρίση που έχει δημιουργήσει. Τα ιμπεριαλιστικά πιστωτικά ιδρύματα και οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί τους έχουν ήδη αναθεωρήσει τις προβλέψεις τους για την ανάπτυξη και έχουν δηλώσει ότι είναι αναπόφευκτο ολόκληρο το σύστημα να υποστεί ύφεση. Μια τέτοια κατάσταση θα οδηγήσει τους ιμπεριαλιστές σε περισσότερες συγκρούσεις και όχι σε αλληλεγγύη. Η τάση της κυριαρχίας στις περιοχές των αγορών, η μεγαλύτερη αμφισβήτηση της ισορροπίας δυνάμεων και των συμμαχιών και η ρωγμή στις σχέσεις θα αποκτήσουν δυναμική.

Αυτό θα προκαλέσει μια ισχυρότερη εστίαση στην πραγματοποίηση των συμφερόντων στις ήδη αδιάλλακτες σχέσεις. Η αντιπαλότητα και ο πάλη ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά μπλοκ θα οξυνθούν. Είναι σαφές ότι η Ρωσία και η Κίνα θα μπουν σε μια ισχυρότερη προσέγγιση και θα προσθέσουν δυναμική στις κινήσεις τους για την επέκταση στις αγορές ενάντια στο δυτικό μπλοκ. Συγκεκριμένα, το γεγονός ότι η Κίνα βγαίνει από το επίκεντρο της κρίσης του ιού ενώ γρήγορα η κρίση επικεντρώθηκε στην Ευρώπη και τώρα επικεντρώνεται στις ΗΠΑ δείχνει ποιές δυνάμεις θα επωφεληθούν και ποιες θα ζημιωθούν περισσότερο από την κρίση.

Το γεγονός ότι η ΕΕ και οι ΗΠΑ βρίσκονται στο επίκεντρο της κρίσης θα προκαλέσει περισσότερες ζημιές. Αυτό θα ωθήσει αυτές τις δυνάμεις να αντισταθμίσουν τις απώλειες με πιο επιθετικές πολιτικές. Αυτό θα τους έθετε σε έναν λιγότερο συμβιβαστικό, πιο επιθετικό οικονομικό και πολιτικό προσανατολισμό. Για τον ιμπεριαλισμό, τέτοιες κρίσεις, όταν η αναζήτηση  νέων ισορροπιών συμπίπτει με περισσότερη αμφισβήτηση των ιστορικών συμμαχιών, σημαίνουν προώθηση στρατιωτικής επιθετικότητας. Αυτός ο πιο επιθετικός στρατιωτικός προσανατολισμός θα επιστρέψει με περισσότερο αίμα και δάκρυα στους λαούς, όλο και πιο διεκδικητικός για τις αγορές τους και πιο ισχυρό εκφοβισμό των αντιπάλων του. Η Ρωσία και η Κίνα με ισχυρότερη προσέγγιση θα προχωρήσουν όπως σε ένα προηγούμενο διάστημα με συγχρονισμό της πολιτικής-στρατιωτικής δύναμης (Ρωσία) και της οικονομικής δύναμης (Κίνα). Αναμφισβήτητα, αυτές οι δυνάμεις θα χρησιμοποιήσουν την κρίση για να ετοιμάσουν το έδαφος προσανατολισμένες στην πολιτική, στρατιωτική, οικονομική  εδραίωση στις αγορές της περιοχής. Εκτός από το γεγονός ότι οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις δεν είναι αλληλέγγυες στην κρίση σ’ αυτήν την διαδικασία, είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι τα επιχειρήματα που ακούγαμε στο παρελθόν όπως η “παγκόσμια αλληλεγγύη ενάντια στο παγκόσμιο πρόβλημα” βγαίνουν από την βιβλιογραφία τους. Αναμφισβήτητα, η φάση όξυνσης των αντιθέσεων θα αντανακλάται στη γλώσσα και τις διπλωματικές σχέσεις.

Η επερχόμενη περίοδος προαναγγέλλει την κλιμάκωση των οικονομικών-πολιτικών-στρατιωτικών αγώνων και συγκρούσεων που θα περιβάλλουν τον κόσμο, από τη Μέση Ανατολή μέχρι την Αφρική και τα Βαλκάνια, από την Ανατολική Ευρώπη μέχρι τη Λατινική Αμερική και την Άπω Ανατολή. Το βάθεμα των αντιθέσεων μεταξύ των ιμπεριαλιστών και του ανταγωνισμού τους είναι προάγγελος περισσότερου πολέμου, περισσότερου αίματος και δακρύων. Οι πολεμικές μηχανές θα είναι σε ετοιμότητα και πιο ανεπτυγμένες. Τα χρήματα που δεν δαπανώνται για την υγεία του λαού θα κινηθούν για να τροφοδοτήσουν το ματοβαμμένο κεφάλαιο. Οι επιθέσεις σε καταπιεσμένα έθνη και εργαζόμενους λαούς θα αποκτήσουν μεγαλύτερη δυναμική. Για να ευθυγραμμιστούν τα εξαρτημένα ημι αποικιακά κράτη με ένα πιο ακριβή και αποφασιστικό τρόπο, τα οικονομικά-πολιτικά-στρατιωτικά όργανα των ιμπεριαλιστών θα γίνουν πιο λειτουργικά. Σε όλες τις χώρες, οι αντιθέσεις μεταξύ των μερίδων των αστικών τάξεων θα βαθαίνουν παράλληλα με τις αντιθέσεις  των ιμπεριαλιστών και οι οικονομικές και πολιτικές κρίσεις στις χώρες αυτές θα είναι πιο τραυματικές και βαθιές.

Η φασιστική δικτατορία αντιμέτωπη με πολιτική κρίση για μεγάλο χρονικό διάστημα, τα τελευταία χρόνια παλεύει με την οικονομική κρίση. Επιπλέον, ειδικά στην περιοχή, με την στρατιωτική επιθετική πολιτική έγινε πολιορκητικός κριός  σε έναν περιφερειακό  ή διακρατικό πόλεμο. Η υπάρχουσα  πολιτικο-στρατιωτική γραμμή επηρεάζεται έντονα όταν αντιμετωπίζει μεγάλες κρίσεις. Πρέπει να επισημανθεί ότι η φασιστική δικτατορία με την επιθετική στρατιωτική πολιτική που ακολουθεί περιφερειακό επίπεδο, καθίσταται  περισσότερο αιχμάλωτη στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και ταυτόχρονα γίνεται ευάλωτη σε πολιτικούς και οικονομικούς κινδύνους.

Το σύστημα υγείας στη σημερινή κρίση σε παγκόσμια κλίμακα μπορεί να επηρεαστεί σε αυτή την επιδημία σε μεγάλο βαθμό από τα μέτρα που αναπτύχθηκαν απέναντι στην επιδημία, την αδύναμη και ανεπαρκή οικονομική δομή, την πολιτική τοποθέτηση και τη στρατηγική που ακολουθείται. Η ικανότητα, ο εξοπλισμός και η στάση της τουρκικής αστικής τάξης τόσο την καταπολέμηση της επιδημίας όσο και τις συνέπειες της επιδημίας είναι ένα επίμαχο θέμα. Τα πρώτα μέτρα που έχουν παρθεί δείχνουν πόσο μακριά είναι από την κατανόηση των εξελίξεων και της έκτασης του προβλήματος. Οι σχέσεις εξάρτησης από τον ιμπεριαλισμό, ειδικά σε καταστάσεις κρίσης που βιώνουν αυτές οι δυνάμεις και οι μεταξύ τους σχέσεις, βαθαίνουν ακόμη περισσότερο την εξάρτηση. Στην οικονομία μιας εξαρτημένης χρεωμένης χώρας, ήδη φαίνονται οι πρώτες επιπτώσεις που είναι μια πιο βαθιά κρίση.

Αυτό το ταρακούνημα αναμένεται να αυξηθεί περισσότερο στην επόμενη περίοδο. Είναι αναπόφευκτο ότι αυτό θα μεγεθύνει το σημερινό κλιμακούμενο πρόβλημα διακυβέρνησης ανάμεσα στις κλίκες της αστικής τάξης. Η φασιστική δικτατορία μπήκε σε μια δίνη πολιτικής κρίσης μεγαλύτερη από την οικονομική κρίση και έχει να αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα στη διατήρηση ή και στην αντικατάσταση του διαχειριστή  του συστήματος και της διακυβέρνησης των μαζών. Είναι σαφές ότι νέες και ισχυρότερες πολιτικές κρίσεις που θα σημαίνουν σημαντικές και σοβαρές αλλαγές θα υπάρξουν πολύ σύντομα. Οι προϋποθέσεις για την αναζήτηση οποιασδήποτε αλλαγής ή μετάβασης σε μια νέα φάση θα γίνουν με επίκεντρο την διαχείριση της κρίσης και την εξωτερική πολιτική και τον προσανατολισμό των μερίδων της αστικής τάξης. Το τουρκικό κράτος στην φάση της μετάβασης θα κλυδωνίζεται στην κρίση, ο θυμός και το μίσος των πλατιών μαζών θα δυναμώσει.

Ο κορονοϊός θα γίνει ο ταχυδρόμος που χτυπά την πόρτα των εργατών στην παράδοση του λογαριασμού της κρίσης!

Οι συνθήκες διαβίωσης των μαζών  σήμερα, είναι πιο βαριές ανάλογα με το χθες και πιο ελαφρές σε σχέση με αύριο. Με άλλα λόγια, οι ελπίδες των μαζών για το μέλλον αμαυρώνονται. Το ίδιο ισχύει και για τις αντιθέσεις των μαζών. Με άλλα λόγια, οι σημερινές αντιθέσεις είναι πιο έντονες από τις χθεσινές και ελαφρύτερες από τις αυριανές. Όλοι συμφωνούν ότι η τρέχουσα κρίση θα επιστρέψει στην εργατική ως ανεργία, φτώχεια και καταπάτηση δικαιωμάτων. Επιπλέον, η πολιτικο-οικονομική κρίση που βιώνει το σύστημα και θα αναπτυχθεί εκθετικά θα φέρει στις καταπιεζόμενες μάζες ανασφάλεια, αμφισβήτηση, σοβαρές ρήξεις και νέες αναζητήσεις.

Η επιθυμία και η αποφασιστικότητα για αγώνα θα αυξηθεί και η οργή προς το σύστημα θα διευρύνεται. Αυτό σημαίνει ότι οι αντικειμενικές συνθήκες για την επανάσταση είναι πιο ευνοϊκές. Οι μάζες θα αγκαλιάζουν περισσότερο τα επαναστατικά καλέσματα, η επιθυμία τους για αλλαγή και η συμπάθειά τους για τον αγώνα θα ισχυροποιείται. Κάθε ρήξη θα σηματοδοτεί μια άλλη δέσμευση. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο χάσμα που θα δημιουργηθεί στο σύστημα, οι δυνάμεις του θα προσπαθήσουν να καλύψουν το κενό με εναλλακτικές λύσεις. Επειδή κάθε κενό που απομένει για τους κυρίαρχους σημαίνει πιθανότητα να αναπτυχθεί το πρόβλημα για αυτούς. Θα αντιταχθούν σε αυτό με όλες τις δυνάμεις τους, θα κινητοποιηθούν με όλες τις δυνατότητες τους και δεν θα λείπουν οι προσπάθειες να δώσουν ανάσα στους νέους εκπροσώπους και τις εναλλακτικές λύσεις. Για τη συνέχιση του συστήματός τους, οι μάζες από τη μια θα εκφοβίζονται με όλα τα μέσα καταπίεσης και από την άλλη με κάθε είδους μέσα θα χειραγωγούνται, ιδιαίτερα με τον σοβινισμό. Η πολιτική για να βαθαίνει και να ριζώσει η έχθρα για τους Κούρδους και  η επιθετική πολιτική στο κουρδικό κίνημα  δεν θα χάσει την δυναμική της σ’ αυτή τη διαδικασία.

Αυτή η κρίση και οι αντιθέσεις της έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν ένα σοβαρό κίνημα στην ταξική πάλη. Είναι πολύ δύσκολο να προβλέψουμε ποια μορφή θα έχει αυτό το κίνημα, σε ποιο επίπεδο θα αντιπολιτεύεται και σε τι είδους κοινωνικές εκρήξεις θα καταλήξει.  Ωστόσο, σε τοπικό επίπεδο και γενικότερα, θα υπάρξει μια κατάσταση όπου οι μάζες θα στραφούν προς έναν πιο απαιτητικό και πιο ριζοσπαστικό τρόπο δράσης απέναντι στις συνέπειες του ιμπεριαλιστικού καπιταλιστικού συστήματος. Ταυτόχρονα η κρίση περιλαμβάνει το άγχος, τα ζωτικά προβλήματα που προκαλούν ένταση και στέρηση δυνατότητας ανταπόκρισης στις ζωτικές ανάγκες. Επίσης έχει χαρακτηριστικά που επηρεάζουν όχι μόνο την οικονομική ζωή αλλά την κοινωνική, τον αθλητισμό, την εκπαίδευση, τον πολιτισμό, τις μετακινήσεις, την αναψυχή. Εκτός από τα οικονομικά προβλήματα που θα δημιουργήσει αυτή η κατάσταση, περιορίζει σοβαρά και στερεί την δυνατότητα κάλυψης των κοινωνικών αναγκών. Είναι μια πολυδιάστατη κρίση. Αυτό μπορεί να πολλαπλασιάσει την οργή των μαζών. Αυτό μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα ένα πολύ ευρύ φάσμα κοινωνικών ομάδων να θέλει να κινητοποιηθεί αποφασιστικά και να επιδιώκει αλλαγές. Σίγουρα στην υπάρχουσα κατάσταση αυτής της κρίσης  δεν θα έρθει στην ημερήσια διάταξη και δεν θα επικρατήσει. Όμως οι επιπτώσεις της επιδημίας σε όλα τα επίπεδα θα συνεχιστούν. Προτεραιότητα για τους εργαζόμενους θα είναι οι οικονομικές ανάγκες. Ο αγώνας για την αντιμετώπιση της φτώχειας και της ανέχειας θα είναι η κύρια ατζέντα. Ο αγώνας για την απόκτηση μέσων διαβίωσης θα αποκτάει όλο και πιο μαζικό χαρακτήρα. Αυτή η κατάσταση επιβάλλει στους κομμουνιστές και τα δημοκρατικά τμήματα, νέα καθήκοντα, νέες τοποθετήσεις και ακόμη πιο ισχυρή προετοιμασία και διαμόρφωση πολιτικής.

Ευθύνες που αναλογούν στους κομμουνιστές, τους επαναστάτες και τους δημοκράτες

Πρώτον, τα μέτρα που πάρθηκαν λόγω αυτής της κρίσης και ο πανικός των πλατιών μαζών θα αντανακλαστούν στην επαναστατική-δημοκρατική δράση. Όσο οι αντιθέσεις των μαζών βαθαίνουν και μεγαλώνουν, το πεδίο δράσης τους και οι ζωτικής σημασίας φόβοι και οι ανησυχίες τους θα μεγαλώνουν. Αυτό θα δημιουργήσει προβλήματα σχετικά με την οργάνωση με τις γνωστές μορφές, τη συγκέντρωση και την έκφραση των αντιδράσεών τους, περιορίζοντας τα εργαλεία και την κίνηση της ταξικής πάλης. Σε αυτό το πλαίσιο, η πρώτη ευθύνη των επαναστατών και των κομμουνιστών είναι να κάνουν μια προσπάθεια να διαχειριστούν την ανησυχία, το άγχος και τον πανικό των μαζών, από τους πλησιέστερους μέχρι το ευρύτερο κοινό. Πρέπει να βρει έναν τρόπο να κυριαρχήσει στο ζήτημα, να αποκαλύψει τη βασική πλευρά των αντιθέσεων και να την εξηγήσει στα ευαίσθητα πλατιά τμήματα εστιασμένα στο θέμα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτός ο πανικός και ο φόβος δεν θα είναι μόνιμοι και θα μπορούν να μετατρέψουν την συσσωρευμένη ενέργεια σε εκρήξεις οργής. Σ’ αυτό τον άξονα είναι σημαντικό να προσπαθήσουμε να πολιτικοποιηθεί η συσσωρευμένη οργή και όχι να εκτονωθεί. Είναι σημαντικό να εξηγήσουμε το πρόβλημα σε μεγάλα τμήματα με όλα τα μέσα επικοινωνίας.

Δεύτερον, οι δρόμοι, οι οποίοι δεν απαγορεύονται για την παραγωγή και τις ανάγκες της αστικής τάξης, αλλά απαγορεύονται για όλες τις άλλες πολιτικές δραστηριότητες, πρέπει να γίνουν ένα αποφασιστικό πεδίο δράσης για τους επαναστάτες και τους κομμουνιστές. Οι δράσεις με θόρυβο και προπαγάνδας με τα κατάλληλα μέσα και μεθόδους, θα πρέπει να δημιουργήσουν μια κίνηση στους δρόμους. Το γεγονός ότι το οργανωμένο σώμα δραστηριοποιείται διασφαλίζοντας την ασφάλειά και την υγεία τους,  θα πρέπει να μετατρέψει το κλίμα φόβου και πανικού που περιβάλλει τις μάζες σε εμπιστοσύνη και να διατηρηθεί η βούληση για να συνεχιστεί η επαναστατική δραστηριότητα σε όλες τις καταστάσεις.

Τρίτον, θα πρέπει ακούραστα και συνέχεια να αποκαλύπτουμε το σύστημα απέναντι στις μονόπλευρες προσεγγίσεις που επικεντρώνονται στην καταπολέμηση του ιού και τα μέτρα. Σε κάθε κατάσταση πρέπει ν υπενθυμίζουμε στον λαό την πηγή του προβλήματος. Για αυτό το σκοπό όλα τα εργαλεία επικοινωνίας και τα τεχνολογικά εργαλεία που βρίσκονται ήδη στα χέρια όλων πρέπει να χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά.

Τέταρτο, αυτή η κατάσταση αφήνει περίσσιο χρόνο. Αυτός ο χρόνος πρέπει να γίνει αποτελεσματικός και για τις μάζες και για την οργανωμένη δομή. Σε μικρές και στενές ομάδες ή σε ατομική βάση πρέπει να γίνει καθολική μόρφωση. Οι αστικές τάξεις κατευθύνουν τις μάζες στον ελεύθερο χρόνο με εκπαίδευση του δικού τους συστήματος. Σε αυτό τον άξονα οι κομμουνιστικές, επαναστατικές και δημοκρατικές δυνάμεις πρέπει να εξετάσουν τόσο την διαδικασία που περάσαμε και τις δραστηριότητες μας, όσο και να προσπαθήσουν να σχεδιάσουν το τι θα κάνουμε στην επόμενη διαδικασία. Οι πολιτικές-θεωρητικές μελέτες πρέπει να θεωρηθούν ως ένας από τους σημαντικούς πυλώνες εργασίας της διαδικασίας. Κάθε μία από αυτές πρέπει να γίνει σε ένα συλλογικό πνεύμα ενότητας που τροφοδοτεί την ταξική πάλη και την οργανωτική δουλειά.

Πέμπτο, πρέπει να αναληφθεί μια πλήρης οργανωτική προετοιμασία απέναντι στο μέγεθος της κρίσης. Στο διαμορφωμένο ταμπλό θα δημιουργήσει ένα ιδεολογικό-πολιτικό κλίμα και με σοβαρά μέσα θα είναι πιο ευνοϊκό για την προσχώρηση των μαζών στον αγώνα. Πρέπει να σταθούμε σοβαρά σ’ αυτό. Μπορούμε να προβλέψουμε ότι το κομμουνιστικό κίνημα, το οποίο είναι αδύναμο και ανεπαρκές σε παγκόσμια κλίμακα, θα αυξήσει το ενδιαφέρον του για την προοπτική και τα μέσα πάλης σ’ αυτήν την διαδικασία. Θα βοηθήσει στην ανάπτυξη πιο ριζοσπαστικών επαναστατικών αγώνων σε παγκόσμια κλίμακα και την ανάπτυξη του λαϊκού πολέμου σε χώρες όπως η δική μας. Οι κοινωνικές συνθήκες και οι αντιθέσεις είναι κατάλληλες για να βρεθεί η απάντηση, για να τελειοποιηθεί ακόμη περισσότερο η γραμμή πάλης των κομμουνιστών. Επειδή η γραμμή του Λαϊκού Πολέμου είναι μια γραμμή βασισμένη στην επίλυση της ιστορικής και πολιτικής αντίθεσης μεταξύ του συστήματος και των καταπιεσμένων και στην όξυνση του ταξικού ανταγωνισμού. Θα πρέπει να εξηγηθεί ευρέως στις μάζες, με την προπαγάνδα και πώς μπορούν να γίνουν η δύναμη που θα λύσει τα προβλήματα.

Έκτο, είναι η διαδικασία ενίσχυσης ή δοκιμής της ιδεολογικής του θέσης απέναντι στο πρόβλημα από μια ταξική προοπτική και μια ιστορική ταξική προσέγγιση. Με τον ιδεαλισμό ότι τα συστήματα των ιμπεριαλιστών και των καπιταλιστών και τα συστήματα των αντιδραστικών τάξεων έχουν μόνιμη και διαρκή δομή, υποτιμούν σαφώς τον καταστροφικό και εποικοδομητικό ρόλο και τη δύναμη των μαζών. Αυτό είναι το αδύναμο σημείο τους. Είναι επίσης η πραγματικότητα της “Χάρτινης τίγρης”, όπως λέει ο σύντροφος Μάο. Το προλεταριάτο και η οργανωμένη πρωτοπορία που είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα, πρέπει επίσης να πάρουν μια θέση απέναντι στο πρόβλημα με βάση την ιστορική του προοπτική και τα ταξικά συμφέροντα του προλεταριάτου. Στη χώρα μας, το Κόμμα του Προλεταριάτου, στο συνέδριό του, σωστά έθεσε την οικοδόμηση μιας κομμουνιστικής ταυτότητας, για να εξοπλίσει την προλεταριακή επαναστατικότητα και την μαχητική προλεταριακή επαναστατικότητα  για να πάρει θέση απέναντι στα προβλήματα με αυτή την μαχητική ταυτότητα σαν αναγκαίο προσανατολισμό. Ακριβώς σε αυτή τη διαδικασία, σε μια τόσο μεγάλη κρίση, πρέπει να εξοπλιστεί με μια προλεταριακή επαναστατική ταυτότητα. Δεν είναι μόνο μια προσέγγιση που απευθύνεται για το ζήτημα, ασχολείται με τις συνέπειές του, δεν ξεφεύγει από την προοπτική της εξουσίας αλλά πρέπει να τοποθετείται μπροστά στις αντιθέσεις με θέση και στάση και με βάση το γεγονός ότι η κυβέρνηση βρίσκεται στον πάτο του βαρελιού.

Ο τρόπος ζωής μας πρέπει να ξεπεράσει τις περιορισμένες συνθήκες, να αναπτυχθεί μια μαχητική στάση και θέση, να καταστήσει το υπάρχον πιο αποδοτικό, να εμβαθύνει και να οξύνει τις αντιφάσεις εξετάζοντας το πρόβλημα από μια ιστορική-διαλεκτική προοπτική. Πρέπει να ακολουθήσουμε τον συναρπαστικό δρόμο για το πέρασμα στη ζωή της στρατιωτικής – πολιτικής γραμμής με ένα δημιουργικό τρόπο, από τα απλά στα περίπλοκα. Με μια ιδεολογική ανασκόπηση που διαμορφώνει τη ζωή πιο πειθαρχημένα, σύμφωνα με τον επαναστατικό αγώνα και τις ανάγκες της επανάστασης. Για να κάνουμε τις οργανώσεις να λειτουργούν δημιουργικά, αναγκάζοντας τον οργανωτικό μηχανισμό να συνεχίσει να λειτουργεί σαν μηχανή, η κουλτούρα που θα αποκτήσουμε σε αυτή τη διαδικασία θα πρέπει να θεωρηθεί σαν μορφοποίηση των ανεπαρκειών μας. Αυτή η στάση δεν πρέπει να επιβληθεί, είναι θέμα αξίωσης της εφαρμογής των αρχών και του τρόπου ύπαρξης με τον πιο δημιουργικό τρόπο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτή η αξίωση θα είναι μια ιδεολογική τροφή που τροφοδοτείται από την ιστορική στάση του προλεταριάτου, το οποίο είναι υποψήφιο για εξουσία και προσπαθεί να κατακτήσει τον κόσμο.

Έβδομο, σε αυτή τη διαδικασία πρέπει μαζί με τον λαό βρίσκοντας λύσεις απέναντι στα προβλήματα, τις ανησυχίες και τους φόβους του, να προχωρήσουμε τον αγώνα κάνοντας τις λαϊκές μάζες  υποκείμενα της αλλαγής. Όχι με ένα πνεύμα συμπαράστασης που θα ραγίσει την συνείδηση της πάλης για την εξουσία, αλλά με την κατανόηση και την οργάνωση της αλληλεγγύης που θα ενισχύσει την οργανωτικότητα και θα επιτρέψει στις μάζες να οργανωθούν και να επικεντρωθούν στις αιτίες του προβλήματος. Δουλειά των κομμουνιστών δεν πρέπει να είναι η προπαγάνδα, που κάνει και φασαρία, για βελτίωση του συστήματος στο όνομα των προβλημάτων των μαζών και σπάει συνειδήσεις. Οι κομμουνιστές πολεμούν και αγωνίζονται για επείγοντα αιτήματα και ανάγκες.  Ωστόσο, ο αγώνας που πρέπει να δοθεί δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνεται προπαγάνδα στις μάζες, για να τρέχουν πίσω από ένα κατεβατό αιτημάτων προς την αστική τάξη. Αυτά τα αιτήματα  είναι στην ευθύνη των διοργανωτών των οποίων τα όρια είναι σαφή και δεν δίνουν καμιά πιθανότητα για την πραγματοποίηση της επανάστασης.  Ο αγώνας των μαζών σε αυτόν τον άξονα είναι δίκαιος και οι κομμουνιστές είναι μέρος αυτού. Αλλά η γραμμή του πολέμου και του αγώνα των κομμουνιστών βασίζεται στη διαλεκτική της ανατροπής και της οικοδόμησης. Αυτό που πραγματικά εστιάζουν είναι το ζήτημα της οικοδόμησης. Αυτό που θα οικοδομήσουν θα βασιστεί  στα αιτήματα που θα βγάλουν μπροστά.

Ξεχνώντας αυτό, προκαλείται πολιτική σύγχυση σχετικά με το ρόλο και την αποστολή των οργάνων της ταξικής πάλης και η έλλειψη κατανόησης του ρόλου θα οδηγήσει τους κομμουνιστές στον οικονομισμό, τον ρεφορμισμό και τους μετατρέπει σε όργανο της ταξικής πάλης με καθορισμένα όρια. Σε αυτόν τον άξονα είναι σημαντικό να γίνει ακριβής διάκριση μεταξύ της πρωτοπόρας δύναμης της ταξικής πάλης και των καθηκόντων της,  και των καθηκόντων των άλλων μέσων της ταξικής πάλης και να καθοριστεί σαφέστερα η σχέση μεταξύ αυτών των δύο σε αυτή τη διαδικασία.

 

Επειδή οι συνθήκες μέσα  στις οποίες εμφανίζεται μια τόσο περίπλοκη και μεγάλη κρίση όπου επείγουσες ανάγκες βγήκαν στο προσκήνιο, οδηγούν σε σύγχυση του ιστορικού ρόλου και της αποστολής στην ταξική πάλη, ανοίγουν δρόμο στο θόλωμα των σχέσεων μεταξύ των οργανωτικών και των εργαλείων της ταξικής πάλης.  Το καθήκον των κομμουνιστών είναι να εξοπλίσουν τα επείγοντα αιτήματα με μια προοπτική της πολιτικής εξουσίας, να δημιουργήσουν μια αντίληψη στον αγώνα που θα έχει αυτόν τον χαρακτήρα. Ο σχηματισμός προσδοκιών από το σύστημα και η προσέγγιση των μαζών με αυτόν τον τρόπο θα αποτελέσει τη βάση για μια ιδεολογική μετατόπιση που διαβρώνει την αξίωση και την ευθύνη του και οδηγεί στην υποκατάσταση της επανάστασης από μεταρρυθμίσεις. Οι κομμουνιστές ήταν υποχρεωμένοι να χρησιμοποιούν τις διάφορες οργανώσεις και εργαλεία της ταξικής πάλης με τον πιο δημιουργικό τρόπο για να σμίξουν με τις μάζες και να τις κινητοποιήσουν στον αγώνα για πολιτική εξουσία.

 

Σαν συμπέρασμα

Εργαζόμενε λαέ μας!  Έπεσε ο σκούφος  του συστήματος και φάνηκε η φαλάκρα! Είναι σαφές ότι αυτοί δεν ενδιαφέρονται για τη ζωή μας, ότι αυτό που είναι σημαντικό για αυτούς είναι η συνέχιση της παραγωγής με κάθε κόστος, η λειτουργία των τροχών της εκμετάλλευσης, η συνέχιση του κόσμου της καταπίεσης, της εκμετάλλευσης και της σκλαβιάς με κάθε κόστος! Κρατήστε τη μνήμη σας ζωντανή και θυμηθείτε αυτή τη μέρα! Το αύριο θα είναι πιο οδυνηρό για εμάς. Ας μην ξεχνάμε το σήμερα, την οργή, το μίσος μας να τα κρατάμε ζωντανά για να παλέψουμε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα ενάντια σε κάθε επίθεση που θα μας επιβάλουν αύριο. Να θυμάστε ότι είναι τόσο απαραίτητο να λογαριαστούμε!

Τώρα, εμείς οι εργάτες έχουμε την γνώση ότι προσπαθεί να χειραγωγήσει, να αντιδραστικοποιήσει την συνείδηση με τον φόβο και τον πανικό.

Απέναντι στην κερδοφορία η υγεία του λαού,

Θα επωμιστούμε την ευθύνη της Νέας Δημοκρατικής Επανάστασης ενάντια στο φασιστικό καθεστώς, την ημι φεουδαρχική πολιορκία και τις αλυσίδες, την ιμπεριαλιστική-καπιταλιστική κυριαρχία, και θα ενισχύσουμε τον αγώνα για την πραγματοποίηση του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού!